1- تبدیل شرکت سهامی عام به سهامی خاص
برای تبدیل شرکت سهامی عام به سهامی خاص قانونگذار حکم مشخصی را تعیین نکرده است و در این رابطه نیز میان حقوقدانان اختلاف نظر وجود دارد. در حالی که عده ای از حقوقدانان بر این نظرند که اگر شرکت سهامی عام بخواهد به شرکت سهامی خاص تبدیل شود، باید منحل شده و سهامداران آن، برای تشکیل شرکت سهامی خاص اقدام کنند. اما برخی دیگر معتقدند که شرکت سهامی عام، خارج از شرایط اضطراری ماده 5 لایحه قانونی، قابل تبدیل به هیچ شرکتی نیست چرا که مقررات این شرکت توسط قواعد آمره و ضمانت اجرای مدنی و کیفری قانونگذار حمایت می‌شود.

 

2- تبدیل شرکت سهامی خاص به سهامی عام
براساس ماده 278 لایحه قانونی، قانونگذار 4 شرط را برای تبدیل شرکت سهامی خاص به سهامی عام مقرر کرده است که عبارتند از: افزایش سرمایه، اصلاح و تنظیم اساسنامه، تصویب تبدیل شرکت در مجمع عمومی فوق‌العاده شرکت سهامی خاص، گذشتن 2 سال از تاریخ تاسیس و تصویب دو ترازنامه شرکت سهامی خاص.

 

3- تبدیل شرکت سهامی به یکی از شرکت‌های موضوع قانون تجارت
درباره تبدیل شرکت سهامی به یکی از شرکت‌های موضوع قانون تجارت، قانونگذار حکمی صادر نکرده اما چنین تبدیلی تنها در صورتی ممکن است که شرایط درباره تشکیل این نوع شرکت‌ها رعایت شود.

 

4- تبدیل شرکت تضامنی یا نسبی به شرکت سهامی عام یا خاص
براساس حکم قانونگذار (مواد 135 و 189 قانون تجارت)، هر شرکت تضامنی یا نسبی می‌تواند با تصویب تمام شرکا به شرکت سهامی عام مبدل گردد. در این صورت باید تمامی مقررات در رابطه با شرکت سهامی رعایت شود که امری اختیاری است. تبدیل شرکت نمی‌تواند موجب خسارت به طلبکاران شود و تعهدات شرکت و شرکا در دوره عملیات شرکت تضامنی و نسبی پا برجاست.

 

نتایج تبدیل شرکت
پس از تصویب تبدیل شرکت و درج آگهی‌های لازم، شرکت تبدیل ‌شده محسوب می‎شود و وضعیت جدید آن در مقابل اشخاص ثالث قابل استناد خواهد بود. قبل از تبدیل شرکت کسانی که با شرکت معامله کرده‌اند، مطابق شرایط قبل از تبدیل، طلبکار شرکت خواهند بود. اگر چه شخصیت حقوقی قبلی شرکت از بین نمی رود، اما مرجع اداره کننده و کنترل کننده شرکت باید با وضعیت جدید آن مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال، در ماده 107 لایحه قانونی تصریح شده است که اگر شرکت سهامی خاص توسط 3 نفر اداره می‌شد، پس از تبدیل به شرکت سهامی عام، تعداد مدیران باید به 5 نفر افزایش یابد.

نحوه اخذ رتبه EPC

نحوه اخذ رتبه EPC و تعریف آن

نحوه اخذ رتبه EPC و تعریف EPC
نحوه اخذ رتبه EPC و تعریف EPC چگونه است ؟ با صدور رتبه EPC، ارتقاء قابلیت‎های ساخت و نوآوری در داخل کشور امکان پذیر می‎شود و می‎توان خریدهای خارجی را بصورت یکپارچه انجام داد. از سوی دیگر کارفرما به دلیل نیاز به کنترل کمتر در این روش، می‎تواند به فعالیت‎های اصلی خود پرداخته و نیروی پرسنلی کمتری را در سیستم خود استخدام نماید.

نحوه اخذ رتبه EPC

رتبه EPC
به منظور انجام هر گونه فعالیت اقتصادی، ابتدا باید توان و قابلیت شرکت دارنده گواهی صلاحیت، طبق آیین نامه ارجاع کار مورد بررسی قرار بگیرد. پیمانکاران مسئولیت انجام فعالیت‎های مورد نیاز پرونده را در بخش‎های مختلف مهندسی، تدارکات، ساختمان و نصب و راه اندازی بر عهده می‎گیرند.

بدین منظور معاونت نظارت راهبردی بعنوان یک سازمان حرفه ای، مستقل و پیشتاز در زمینه صدور رتبه بندی شرکت‎ها و از جمله رتبه EPC نموده است. این رتبه‌بندی با هدف آگاه‌سازی کارفرمایان پروژه‎های صنعتی از میزان توانمندی شرکت‌های دارنده رتبه EPC  بوده و می‎توان زمینه توسعه و بهبود شرکت‎های دارنده رتبه مزبور را در جهت ایفای نقش راهبری و مدیریت EPC فراهم سازد.

از سوی دیگر وزارت صنعت، معدن و تجارت با هدف استفاده از حداکثر توان ساخت داخل و توانمندسازی بخش خصوصی، طرح‎های صنعتی و معدنی که از طریق شرکت‎های دارای رتبه EPC هستند را در اولویت واگذاری تسهیلات ارزی و ریالی قرار داده است. مدت اعتبار این رتبه 4 سال می باشد.